O, was ik maar een boom!

   
  een boom eet niets
  hij drinkt alleen
  en toch staat ie zo verankerd
  als ik alleen drink
  en verder niets
  ben ik één en al gewankel
 
  een boom vangt wind
  en wiegt daarop
  en kust de mooie luchten
  ik
  vanaf mijn wiegetijd
  laat winden van het zuchten
 
  en tot slot
  een boom
  hij wordt zo oud
  en vindt dat niet bijzonder
  terwijl ik
  van elke rimpel schrik
  en de jeugd nog zo bewonder
 
  O, was ik maar een boom
  dan had ik niet zo'n zorgen
  dan koesterde ik de jaarlijnen
  en dronk mijn weg naar morgen